درخت عاشق...

_ نرو اگه بری میمیرم..

_ شعار نده کسی از دوری کس دیگه نمیمیره . این حرف ها مال تو قصه است .تو اگه من

رو دوست داشتی اون

کار رو نمیکردی . جای دست های من , لب های من , چشم های من , قلب من کس دیگه

ای رو مخاطب حرفهای قشنگت قرار نمی دادی ...

_ به خدا داری اشتباه میکنی خوب , صبر کن برات توضیح می دم .

_ نه حتی دیگه نمیخوام توی چشمات نگاه کنم چون میترسم بازم اسیر اون چشمات بشم و حرف های پوچت رو

باور کنم .

_ راست میگم , هر چی گفتم جز حقیقت چیزی نبوده . اونا نمیخوان که من و تو با هم بمونیم . اونا حسودن

حرف های اونا رو باور نکن ...

اما نه انگار گوش دخترک به این حرف ها بدهکار نیست و با این که اشک توی چشماش حلقه زده و خودش هم

خوب می  دونه که چقدر دوستش داره جاده خسته رو با رفتنش غمگین تر می کنه و جای

پاش رو مثل خنجری روی جاده به خاطرات خاموش خاک می سپرد .

اره اون هم مثل بقیه داره میاد طرف من . نمیخوام حتی اشک های اون رو ببینم .

دخترک خیلی با اون و قلبش بد کرد .

الان دیگه تنها پناه اون منم . تکیه گاه خیلی ها بودم اما چه کنم که نمیتونم حرف هایی که

دوست دارم بزنم روبه زبون بیارم .

بگم : نذار حرف بقیه زندگیت رو از هم بپاشونه , به کسی اجازه نده توی زندگیت دخالت کنه , حتی به ابر اجازه

نده که با باریدنش چشم های فریبای اون رو بارونی کنه . ( کاش میتونستم این حرف ها رو به اون بزنم ...) !

اما جز این که اجازه بدم به من تکیه کنه و یه دل سیر گریه کنه کاری نمیتونم بکنم .

من درخت پیری هستم که همه عمر م رو به امید رسیدن این پسر و امثال اون به معشوقشون گذراندم .

اما هرگز...

دختر و پسر جوان آرزوهام کنار هم و در اغوش هم به من تکیه نکردند . هر یک به

تنهایی با بغض سنگین مرامحرم راز های خود کرده  وغم  خویش را با تنهایی من تقسیم  میکنند .

بچه های من هم مثل خودم دیگه زرد شدند و جز فریب و نیرنگ چیزی ندیدند , هیچ وقت

به هم نگفتند که همدیگر رو دوست دارند . چون میترسند اون ها هم مثل آدم ها بی وفا

بشن و فرود بیان و روی زمین خاکی که

حتی نمیدونه دوستش داره یا نه با وداعی تلخ جاده را رنگ زرد بزنند .

رنگ تلخی که جز اندوه و غم برای من چیزی به جا نذاشته است ...

((   این قصه هم  تمام شد اما قصه زندگی من هم چنان باقیست ... ))